Χρωστάμε πολύ περισσότερα σε αυτούς, από όσο νομίζουμε…

Γράφει ο Γιώργος Πατσιλίβας

19401940,1821, Θερμοπύλες, Μαραθώνας και άλλες σημαντικές χρονολογίες και γεγονότα…

Περνούν τα χρόνια, σημαίες στα μπαλκόνια, παρελάσεις στους δρόμους. Και συζητήσεις για όλα, εκτός από την ουσία, τις μνήμες, τα μηνύματα, τα νοήματα… Ξεχάσαμε; Ναι, ξεχάσαμε. Ελάχιστοι καταλαβαίνουμε πλέον την έννοια της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας. Βγάζουμε τη σημαία (το κάνω και εγώ) και πιστεύουμε πως εξοφλούμε το χρέος μας. Και την επομένη επιστρέφουμε στη μιζέρια και το χρέος (μας) αυξάνεται και γίνεται βαρύ και ασήκωτο… Ο ξύλινος λόγος πολιτικών και βολεμένων μας αρκεί περί υψηλού εθνικού φρονήματος και ανεβασμένου ηθικού στο στράτευμα και άλλες μεγαλοστομίες που δεν τις εννοεί ουδείς φυσικά και που δεν έδωσαν τη ζωή τους εκατομμύρια για να εκφέρονται έτσι, τόσο ανόητα και άστοχα. Άνθρωποι που πέθαναν για μια καλύτερη ζωή, με ιδανικά, με αξίες. Ίσως να ακούγονται περίεργα όλα αυτά σήμερα…

καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή

Θεωρούμε τις μέρες αυτές ως αργία, ξεκούραση, διασκέδαση. Είναι και αυτά σημαντικά όπως και να το κάνουμε, να βγούμε να πάμε να πολεμήσουμε, πάνω στα όρη και στα βουνά, δεν γίνεται. Μπορούμε όμως να θυμόμαστε γιατί σήμερα είμαστε πάνω στα πληκτρολόγια, σε καφετέριες, με φίλους, συγγενείς, γνωστούς ή μόνοι μας στα πολυτελή μας σπίτια και αυτοκίνητα (ναι πολυτελή για τα δεδομένα της τότε εποχής) και ζούμε με όνειρα, υπερφορολογημένα μεν (δική μας η ευθύνη για αυτό) αλλά πάντα έχουμε την προοπτική, κάτι που για πολλούς τότε σταμάτησε σε ένα σπαθί, μια σφαίρα, μια ξιφολόγχη, σε μια πείνα, μια αρρώστια, μια κακουχία. Και να κάνουμε τις δικές μας υπερβάσεις, δίνοντας απλά πράγματα, αγάπη, αλήθεια, κατανόηση, αλληλεγγύη.

οχι

Πόσοι μπορούμε να το κάνουμε αυτό σήμερα; Η πράξη απαντά λίγοι. Οι πολλοί είναι βολεμένοι με κάποιο τρόπο, παρακολουθούν, ακολουθούν, περιμένουν, ανακόπτουν. Την «κρίση» που λέμε και κλαίμε, τη ζούσαν κάποιοι καθημερινά και πάλεψαν για να βγουν από αυτή και τα κατάφεραν. Αυτό ήταν και το μεγαλείο των Ελλήνων της τότε κάθε εποχής. Μπορεί σε όλα τα υπόλοιπα να μην είχαν ιδανικές συμπεριφορές, να έκαναν λάθη στην καθημερινότητά τους, όμως αν και δεν ήταν έτοιμοι για πόλεμο, δεν κιότεψαν, μπήκαν στη μάχη και έφυγαν νεκροί και νικημένοι στο σώμα, ζωντανοί και νικητές στο πνεύμα και στην ψυχή! Και πάνω από όλα ελεύθεροι!

Ελευθερία ή θάνατος

Κάποιοι μου πρόσφεραν τα μεγαλύτερα αγαθά, θέλω να τους ευχαριστήσω, αυτούς, τους ήρωες, τους αφανείς… που δεν μέτρησαν τις θυσίες προκειμένου να αγωνιστούν για τις ανθρώπινες αξίες, την ειρήνη, την ελευθερία, την ανεξαρτησία… τη δική μου, τη δική μας…

Γιώργος ΠατσιλίβαςΔείτε εδώ όλα τα άρθρα του…


facebook

Lifonomy Logo (website)

Advertisements

Πείτε τη γνώμη σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s