Μακάρι να είχα ένα ακόμη λεπτό…

Γράφει η Hada

Επιμέλεια: Γιώργος Πατσιλίβας

Αγκαλιά1Μόλις τα φτιάξαμε έγινα ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου. Σε ερωτεύτηκα -χωρίς να το έχω πάρει χαμπάρι- από την πρώτη στιγμή και δεθήκαμε αμέσως. Έδειχνες τόσο διαφορετικός από τους άλλους, αν και πάλι είχα κάποιες αμφιβολίες τις οποίες πάντα θα τις κουβαλάω πλέον… Η σχέση μας είχε το ίδιο μοτίβο, την ίδια καθημερινή ρουτίνα που όμως αγαπούσα γιατί ήσουν εσύ μέσα σε αυτή. Επαναπαυόμουν στην αγκαλιά σου και δεν εκδήλωνα τα όσα ένιωθα, αν και εσύ ήσουν πιο γενναιόδωρος μαζί μου, χαρίζοντας μου απλόχερα τα συναισθήματα σου.

Ήμουν επιφυλακτική, έτσι είχα μάθει να είμαι γιατί εκεί με οδήγησαν τα τραυματικά βιώματά μου από την προηγούμενη σχέση μου, αφού δέθηκα και χάρισα απλόχερα σε εκείνο τον άντρα όλο μου το είναι. Την πάτησα. Μου στέρεψε όλα μου τα συναισθήματα και με πέταξε σα σκουπίδι στον πρώτο κάδο που βρήκε μπροστά του. Έτσι έμεινα ελλιπής και άρχισα, αν και μου πήρε χρόνο, να βρίσκω και να συναρμολογώ τα ξεθωριασμένα απομεινάρια της καρδιάς μου. Τι απέμεινε για σένα; Σου έβγαλα λίγη από την πραμάτεια των συναισθημάτων μου και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάσω ό,τι πολυτιμότερο είχα γνωρίσει στη ζωή μου. Εσένα… Δεν άντεξες άλλο αυτή την κατάσταση. Σε καταλαβαίνω…

broken-heart

 

Έκανες αρκετούς μήνες υπομονή και έδειχνες κατανόηση. Όμως ύστερα από μια έντονη συζήτησή μας, κατάλαβες ότι ενώ σου έδειχνα, με τον τρόπο μου βέβαια, ότι σε αγαπώ, εσύ ήθελες κάτι παραπάνω. Κάτι που να αγγίζει την καρδιά σου και όχι να πλησιάζει και να προσπερνά από μπροστά της. Ήθελες και συ, όχι μόνο να δίνεις αλλά και να παίρνεις. Μου ζήτησες να προχωρήσουμε σε κάτι πιο σοβαρό, αλλά εγώ είχα αντιρρήσεις και το κολλημένο, στενάχωρο μυαλό μου δεν μου επέτρεπε να πιστέψω πως ισχύουν αυτά που λες και φοβόμουν ότι κάποια στιγμή αργά ή γρήγορα θα με παρατούσες και συ. Όπως και το έκανες. Όχι όμως επειδή το ήθελες, αλλά επειδή δεν έβλεπες την ανταπόκριση που τελικά άξιζες.

Έτσι ένα βράδυ, όπως και κάθε φορά που σε αποχωριζόμουν, σου είπα ¨θα τα πούμε αύριο αγάπη μου, καληνύχτα¨. Πόσο δεδομένο θεωρούμε αυτό το αύριο. Ένα αύριο άγνωστο και αβέβαιο που κάποιες φορές δεν έρχεται ποτέ. Και η τελευταία αυτή καληνύχτα που την ένιωσα χωρίς να πεις λέξη, πότισε μέσα στην ψυχή μου όλο της το σκοτάδι. Χωριστήκαμε όπως συνήθως, όμως η νύχτα εκείνη σε πήρε μαζί της και σε έδιωξε από κοντά μου για πάντα. Σε έσβησε από τη ζωή μου όπως τα όνειρα που χάνονται μόλις ανοίξουμε τα μάτια.

ένα λεπτό ακόμη

Έφυγες αθόρυβα από τη σχέση μας. Στα τηλεφωνήματά μου δεν απάντησες ποτέ. Ήσουν άνθρωπος χαμηλών τόνων και η σιωπή σου έκανε μεγαλύτερο θόρυβο φεύγοντας. Πήρα ένα καλό μάθημα. Και τι δεν θα έδινα για να είχα ένα ακόμη λεπτό μαζί σου… Ειδικά αν ήξερα πως ήταν το τελευταίο… Θα σε ευχαριστούσα για όσα μου πρόσφερες και θα σου ζητούσα συγγνώμη για όσα δεν κατάφερα να σου χαρίσω ή που δεν μου επέτρεψε ο εγωισμός μου να στα δείξω. Θα σε αγκάλιαζα πιο σφιχτά και θα σου φώναζα πως σ’ αγαπώ με όλη τη δύναμή μου. Όμως δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να σε πλημμυρίσω με τα απέραντα συναισθήματα που είχα και δεν πρόλαβα να σε χορτάσω. Έμεινα μόνη και άδεια.

Μόνο η σκέψη μου νοερά θα είναι πάντα δίπλα σου και σαν φύλακας άγγελος σου θα εύχομαι μονάχα να είσαι καλά και ευτυχισμένος, ακόμα και μέσα σε μια άλλη αγκαλιά. Αυτήν την ερμηνεία δίνω εγώ σε μια βαθιά, ουσιαστική αγάπη, αν και με πονάει και μου τεμαχίζει ολόκληρο το είναι μου.

Hada Logo

facebook

 

 

Γιάννα Ντρε (Hada) ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Advertisements

Πείτε τη γνώμη σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s