Δικός σου

Γράφει η Μαρία Πατσιλίβα

dikos_souΤο διάβασε ξανά και ξανά. «Δικός σου» της έγραψε και από εκείνη τη στιγμή έκανε τη σκέψη της δική του. Την αιχμαλώτισε. Ένα τόσο δα μηνυματάκι ανάμεσα στα τόσα άλλα που της είχε στείλει. Τι εγκώμια της είχε πλέξει για την ομορφιά της, τι έξυπνες ατάκες είχε επινοήσει για να την εντυπωσιάσει, τι τραγούδια της είχε αφιερώσει, τίποτα δεν στάθηκε τόσο δυνατό να τη συγκινήσει όσο αυτές οι δυο λεξούλες. «Δικός σου», ψιθύρισε και κάθε γράμμα ταξίδεψε στο κορμί της, διαπερνώντας τα κύτταρά της.

Την επόμενη μέρα το πρόγραμμά της οργανώθηκε γύρω από τη στιγμή που εκείνος θα της ξαναέστελνε μήνυμα. Κατά τη διάρκεια της αναμονής έφτιαξε τα σενάρια του «δικού του» έρωτα για αυτήν. Τον φαντάστηκε να την ονειρεύεται, να την ποθεί, να θέλει να παραδοθεί  στο άγγιγμά της, τη μυρωδιά της, τη γεύση των χειλιών της. Όταν το βράδυ της έστειλε επιτέλους το πολυπόθητο μήνυμα, ένα χείμαρρο λέξεων γεμάτων συναίσθημα και πάθος, με αγωνία έψαξε, μέσα από κάθε του λέξη, ακόμα και στα σημεία στίξης, την ηδονή της προηγούμενης μέρας. Του ρίγους που ένιωσε όταν για μοναδική φορά κάποιος της επέτρεψε να έχει κάτι δικό της. Όμως καμια λέξη δεν είχε αυτή τη δύναμη. Και όσο αυτή την αποζητούσε, τόσο οι λέξεις του αποδυναμώνονταν. Γιατί τίποτα από αυτά που της έγραφε δεν περιείχαν εκείνη τη δύναμη της αποκλειστικότητας.

Δικός μου; Πότε ήταν η τελευταία φορά που είχα κάτι δικό μου; Τίποτα δεν μου ανήκε ποτέ ολοκληρωτικά. Σπίτι νοικιασμένο, αυτοκίνητο μεταχειρισμένο,  δουλειές περιστασιακές, άντρες δανεικοί. Και τα «σ’ αγαπώ»… προσωρινά. Και τώρα έρχεται εκείνος να μου δηλώσει ότι είναι δικός μου. Εγώ όμως είμαι άμαθη. Δεν ξέρω πώς είναι κάτι να μου ανήκει. Κι αν θέλω συνέχεια να είναι δικό μου; Κι αν το έχω ανάγκη; Και πώς θα το κρατήσω αυτό που είναι δικό μου για να συνεχίσει να είναι δικό μου; Κι αν το χάσω;  Θα έχω αγωνία. Δεν θα είμαι ήσυχη. Θα φοβάμαι. Ναι, φοβάμαι. Φοβάμαι πως δεν ξέρω τι να το κάνω αυτό που είναι δικό μου.  Όχι, είναι πολύ για μένα. Φοβάμαι πως εγώ δεν είμαι ικανή να έχω κάτι δικό μου. 

Του έγραψε μια απλή «καληνύχτα» και έσβησε τα μηνύματά του. Ανακουφίστηκε. Έχεις μεγάλη ευθύνη γι’ αυτό που σου ανήκει, σκέφτηκε και άνοιξε την τηλεόραση.


magikaΜαρία Πατσιλίβα
ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Δείτε εδώ όλα τα άρθρα της…

facebook

Advertisements

Πείτε τη γνώμη σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s