Η έλξη της μελαγχολίας

Γράφει η Μαρία Πατσιλίβα

attraction_of_melancholyΉρθε τελευταία στην παρέα. Δεν την είχε ξαναδεί.

«Είμαι η Άννα», του είπε και χαμογέλασε προσποιητά, τάχα ότι χάρηκε .

Δεν θα την έλεγες όμορφη. Μακριά καστανά μαλλιά απεριποίητα, άχρωμα χείλη, χλωμό δέρμα. Αδύνατη, στενό τζην και μακό φθαρμένο μπλουζάκι, σίγουρα είχε ξεμείνει από την εφηβεία της. Και τεράστια γυαλιά ηλίου, που δεν έβγαλε. Πάντα τον ενοχλούσαν οι άνθρωποι που όταν σου μιλούν συνεχίζουν να φορούν γυαλιά ηλίου. Δεν μπορείς να τους ερμηνεύσεις. Η Άννα χώθηκε στην άκρη του καναπέ, ακριβώς δίπλα του – δεν είχε άλλη επιλογή – και παράγγειλε έναν δυνατό καφέ. Γύρισε το κεφάλι της προς το παράθυρο και απομονώθηκε στη γωνιά της. Δεν ήθελε πολλές κουβέντες. Αυτός το πήρε το μήνυμα και δεν ασχολήθηκε μαζί της.

«Ποιον τίτλο θα δώσεις στην έκθεσή σου, Μάνο;» τον ρώτησαν από την παρέα.

«’Ελξις», απάντησε ο ζωγράφος.

«Από πού εμπνεύστηκες;» νιαούρισε με νάζι η μπάρμπι της παρέας, θεωρώντας την αυτονόητη ομορφιά της άξια να αποτελέσει πηγή έμπνευσης ενός καλλιτέχνη.

«Από γατάκια σαν κι εσένα» πετάχτηκε με ειρωνεία η Άννα.

Προσπάθησε να πνίξει το χαμόγελό του. Έστρεψε το κεφάλι του προς τη μεριά της.

«Έχεις φωνή;» την πείραξε.

«Όταν και όπου θέλω», τον περιφρόνησε και ξαναβυθίστηκε στον καναπέ.

Με την άκρη του ματιού του κατάλαβε πως πίσω από τα γυαλιά της τον περιεργαζόταν. Ένιωσε την επιθυμία να της βγάλει τα γυαλιά. Σαν να διάβασε τη σκέψη του, τα άφησε πάνω στο τραπέζι.

«Τι σημαίνει για σένα έλξη;» του ψιθύρισε και τα μάτια της διαπέρασαν τα δικά του.

Έμεινε να την κοιτάζει. Μαύρα μάτια, υγρά. Μάτια με απουσία χρώματος, απροσπέλαστα κι όμως γεμάτα λέξεις και αφηγήσεις, που κουβαλούν ιστορία. Και μελαγχολικά, κυρίως. Προσπάθησε να διακρίνει το βυθό τους αλλά το μόνο που είδε ήταν το καθρέφτισμα του εαυτού του. Τη γνώριζε αυτή τη σκοτεινιά. Αυτή τη γεμάτη απουσία. Ένας μαύρος χείμαρρος τον κουκούλωσε. Δεν μπόρεσε να εστιάσει για πολλή ώρα. Ζαλίστηκε.

«Έλξη για μένα είναι η απουσία» της είπε. Θα ποζάρεις για μένα;

«Εγώ;» τον ρώτησε έκπληκτη. «Μα εγώ δεν είμαι όμορφη».

«Η τέχνη δεν χρειάζεται να είναι όμορφη. Αρκεί να σου δημιουργεί συναισθήματα».


magika

Μαρία Πατσιλίβα
ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Δείτε εδώ όλα τα άρθρα της…



facebook

Advertisements

Πείτε τη γνώμη σας!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s